மௌன மொழி…

மௌன மொழி…

அழகே எதற்கடி மௌனமொழி…
தினமும் அதுஎனை கொல்லுதடி…

மீண்டும் பேசிட என்ன வழி..
பேசாமல் மூடவில்லை எந்தன் விழி..

தெரியாமல் செய்தேனோ..
அறியாமல் செய்தேனோ..

தேர்வுக்கு விடை தெரிய வரவில்லை இங்கு..
நீ இல்லாத வாழ்வு தான் பூமியில் எங்கு..

தேகமெலாம் கூசுதடி.. உன்
தேனிசை வந்து உரசாமல்..

வானமும் கூட அழுகுதடி அன்பே
நீ பேசாமல்..

முத்தான உன் சிரிப்பெல்லாம்
முழுநிலவுடன் மட்டுமே சிரித்திடமோ..

அழகான உன் கனிமொழிகள்
இன்னிசையுடன் மட்டுமே பேசிடுமோ..

அழகான உன் நலினமெலாம்..
ஆண்மயிலுடனே ஆடிடுமோ…

அடியே உந்தன் அழகி நடை
அன்னப் பறவையுடனே நடந்திடுமோ..

அன்பே உந்தன் மௌனத்தினால்
என் ஆயுள் கொஞ்சம் குறையுதடி..

அழகாய் நீ அதட்டினாலும்
வாழ்வு நூறென வளருமடி..

வளரும் கவிஞன் எனை நீயும்
உன் திருவாயால் வாழ்த்துமடி..

-கவிஞர் ராதாபுரம் ஸ்ரீதர்

Spread the love

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *